2019 පාස්කු ඉරුදින එල්ල වූ ම්ලේච්ඡ ත්රස්ත ප්රහාරය ශ්රී ලාංකීය ඉතිහාසයේ
නොමැකෙන කළු පැල්ලමකි. එම ප්රහාරයෙන් වින්දිතයන් බවට පත් පිරිසට සැබෑ යුක්තිය ඉටු කිරීම සමස්ත ජාතියේම ප්රමුඛ අවශ්යතාවක් බව කිසිවෙකුටත් ප්රතික්ෂේප කළ නොහැක. මේ වන විට එම ඛේදවාචකයට අදාළව නීතිමය ක්රියාදාමයන් රැසක් අධිකරණය හමුවේ ක්රියාත්මක වෙමින් පවතී.
මෑතකදී හිටපු බුද්ධි අධ්යක්ෂ මේජර් ජෙනරාල් සුරේෂ් සලේ විසින් තමන්ව අත්අඩංගුවට ගැනීම අභියෝගයට ලක් කරමින් ගොනු කළ රිට් පෙත්සම සහ ඊට අදාළව අතිඋතුම් මැල්කම් කාදිනල් රංජිත් හිමිපාණන් වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් වූ අතරමැදි පෙත්සම ඒ අතරින් ප්රධාන වේ.
ස්වාධීන මාධ්යයක් ලෙස අපගේ වගකීම නඩු නිමිත්ත පිළිබඳ තීන්දු දීම නොව, අධිකරණය හමුවේ ගොනු කර ඇති ලේඛන සහ නෛතික තර්ක විමර්ශනය කරමින් මහජනතාවට කරුණු වාර්තා කිරීමයි. ඒ අනුව, සුරේෂ් සලේ පාර්ශවය වෙනුවෙන් ඉදිරිපත් කර ඇති ප්රතිවිරෝධතා වාර්තා විමර්ශනය කිරීමේදී, කාදිනල් හිමියන්ගේ පෙත්සමෙහි අන්තර්ගත ඇතැම් කරුණු සහ නීතිමය තර්ක සම්බන්ධයෙන් මතුවන ප්රබල නෛතික පරස්පරතා කිහිපයක් පහත පරිදි පෙළගැස්විය හැක.
බුද්ධි අධ්යක්ෂවරයා පිළිබඳ කරුණු දැක්වීමේ පරස්පරතා
කාදිනල් හිමියන්ගේ පෙත්සම මගින් පාස්කු ප්රහාරය සිදුවන අවස්ථාවේදී මේජර් ජෙනරාල් සුරේෂ් සලේ රාජ්ය බුද්ධි සේවයේ හෝ හමුදා බුද්ධි අංශයේ අධ්යක්ෂවරයා ලෙස කටයුතු කළ බවටත්, ඒ හරහා ඔහුට මෙම ප්රහාරය වැළැක්වීමේ ඍජු වගකීමක් තිබූ බවටත් හැඟවීමට උත්සාහ කර ඇත. එහෙත්, නඩු වාර්තා සහ අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළ කරුණු මගින් පෙන්වා දෙන්නේ එය මුළුමනින්ම සාවද්ය ප්රකාශයක් බවයි.
2016 වසරේ සිට 2019 වසරේ අවසානය දක්වා කාලය තුළ ඔහු ශ්රී ලංකාව තුළ කිසිදු හමුදා හෝ බුද්ධි අංශ තනතුරක් දරා නොමැත. පාස්කු ප්රහාරය සිදුවන අවස්ථාවේදී ඔහු හමුදා බුද්ධි අධ්යක්ෂවරයා ලෙස කටයුතු කර නැති අතර, අපරාධ පරීක්ෂණ දෙපාර්තමේන්තුව (CID) හෝ ත්රස්ත විමර්ශන කොට්ඨාසය (TID) වෙත විධානයන් ලබාදීමේ හෝ සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ කිසිදු බලයක් ඔහුට එකල නෛතිකව පැවරී තිබී නැත.
බුද්ධි තොරතුරු දැනසිටීම සහ අපරාධ විමර්ශන බලතල අතර වෙනස
මෙම පෙත්සමට අදාළව මතුවන තවත් බරපතළ නෛතික ගැටලුවක් වන්නේ, 'බුද්ධි තොරතුරු රැස්කිරීම' සහ 'අපරාධ විමර්ශනය කිරීමේ නෛතික බලය' එකිනෙක පටලවා ගැනීමයි. බුද්ධි අංශවල මූලික කාර්යභාරය වන්නේ තොරතුරු රැස් කිරීම, ආරක්ෂක අවදානම් විශ්ලේෂණය කිරීම සහ වාර්තා සැපයීමයි. සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීම, ප්රකාශ සටහන් කර ගැනීම සහ නඩු පැවරීම ඔවුන්ගේ වසම නොවේ.
එකී නෛතික බලතල සහ වගකීම් පැවරී තිබුණේ අදාළ අපරාධ විමර්ශන ආයතනවලටය (CID/TID). එබැවින්, අන්තවාදී කණ්ඩායම් පිළිබඳ බුද්ධි තොරතුරු පැවතියද, විමර්ශන හෝ අත්අඩංගුවට ගැනීමේ බලතල නොමැති, එමෙන්ම එකී කාලසීමාවේදී මෙරට සේවයේ නියුතුව නොසිටි නිලධාරියෙකු වෙත සාපරාධී වගකීමක් ආරෝපණය කිරීම නීත්යානුකූල නොවන බවට ප්රබල තර්කයක් ගොඩනැගී තිබේ.
චැනල් 4 නාලිකාවේ චෝදනා සහ සාක්ෂිමය හිඩැස
කාදිනල් හිමියන්ගේ පෙත්සම සැලකිය යුතු අන්දමින් බ්රිතාන්ය චැනල් 4 නාලිකාව විසින් විකාශය කළ වාර්තා වැඩසටහන සහ එහිදී අසාද් මවුලානා නමැත්තා කළ ප්රකාශ මත පදනම් වී ඇත.
එහෙත් මාධ්ය වැඩසටහනක් යනු හුදු චෝදනාවක් පමණක් මිස, අධිකරණයක් හමුවේ ඔප්පු කළ හැකි ස්වාධීන නෛතික සාක්ෂියක් නොවන බවට නෛතික තර්කයක් පවතී.
2018 වසරේ පැවැත්වුණා යැයි කියන රහසිගත හමුවීමක් හෝ 2019 අප්රේල් 21 දින ලබාදුන්නා යැයි කියන දුරකථන ඇමතුම් සම්බන්ධයෙන් කිසිදු ස්වාධීන සාක්ෂියක්, දුරකථන දත්ත වාර්තාවක්, CCTV දර්ශනයක් හෝ වෙනත් කිසිදු විද්යාත්මක, මූල්යමය හෝ තාක්ෂණික සාක්ෂියක් අදාළ චෝදනා තහවුරු කිරීම සඳහා ඉදිරිපත් වී නොමැති බව නඩු වාර්තාවල දැක්වේ. 2018/2019 සිදුවීම් සම්බන්ධයෙන් 2023 වසර දක්වා නිහඬව සිට, හදිසියේම මාධ්ය හරහා චෝදනා නැගීම මගින් අදාළ ප්රකාශවල විශ්වසනීයත්වය පිළිබඳව නෛතික ප්රශ්නකාරීත්වයක් මතු කරයි.
ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසමේ (PCOI) නිගමන
පාස්කු ප්රහාරය පිළිබඳව පුළුල් ලෙස සොයා බැලූ ජනාධිපති විමර්ශන කොමිසමට සියලුම රහසිගත බුද්ධි අංශ වාර්තා වෙත ප්රවේශය තිබුණි. එපමණක් නොව, අදාළ කොමිසම හමුවේ කාදිනල් හිමියන් වෙනුවෙන් නීතිඥ සහාය ලබා දීමටද අවස්ථාව හිමිවිය.
එසේ තිබියදීත්, අදාළ හිටපු බුද්ධි අධ්යක්ෂවරයා විසින් මෙම ප්රහාරය සැලසුම් කළ බවට හෝ ත්රස්තවාදීන්ට ආධාර අනුබල දුන් බවට කිසිදු නිගමනයක් ජනාධිපති කොමිසම විසින් සිදුකර නොමැති බව ප්රතිවිරෝධතා වාර්තාවල දැඩිව අවධාරණය කර ඇත.
යුක්තියේ අපේක්ෂාව
පාස්කු ප්රහාරයේ වින්දිතයන්ට සැබෑ යුක්තිය ඉටු විය යුතු බව පරම සත්යයකි. නීතිය ඉදිරියේ සැබෑ වගඋත්තරකරුවන් සොයා ගැනීම සහ ඔවුන්ට දඬුවම් පැමිණවීම අනිවාර්ය වේ. එහෙත්, යුක්තිය පසිඳලීමේ ක්රියාවලිය හැඟීම් හෝ හුදු මාධ්ය චෝදනා මත නොව, ස්වාධීන සහ ඍජු නෛතික සාක්ෂි මත පමණක්ම පදනම් විය යුතුය. ත්රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත වැනි දැඩි නීති යටතේ පුද්ගලයන් රඳවා ගැනීමේදී, එය හුදු අනුමාන කිරීම්වලින් ඔබ්බට ගිය සාක්ෂි මත තහවුරු වීම නීතියේ ආධිපත්යය සුරැකීමේ මූලිකාංගයකි.
අවසන් වශයෙන්, මෙම ලිපිය හරහා පෙන්වා දෙනු ලබන්නේ නෛතික ලේඛනවල ඇති පරස්පරතාවන් මිස, අධිකරණයේ අවසන් තීන්දුව කුමක් විය යුතුද යන්න නොවේ. යුක්තිය පසිඳලීමේ පරම බලය සහ අයිතිය ඇත්තේ ගරු අධිකරණය සතුවන අතර, නිසි සාක්ෂි මත පදනම් වූ විනිවිදභාවයෙන් යුත් නෛතික ක්රියාවලියක් හරහා පාස්කු වින්දිතයන්ට සැබෑ යුක්තිය ඉටු වනු දැකීම සමස්ත සමාජයේම අපේක්ෂාවයි.
(මෙම ලිපිය අදාළ පාර්ශ්වයන් විසින් ගරු අභියාචනාධිකරණය හමුවේ ගොනු කර ඇති නඩු වාර්තා සහ ලිපිගොනු පදනම් කරගෙන සකස් කරන ලද විචාරාත්මක මාධ්ය වාර්තාවකි.)
