ජනාධිපති අනුර කුමාර දිසානායක විසින් මධ්‍යම අපරාධ විමර්ශන කාර්යාංශය
(CCIB) ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත (PTA) යටතේ නිල රඳවා තබා ගැනීමේ මධ්‍යස්ථානයක් ලෙස ගැසට් කිරීම, මේ දිනවල දේශපාලන විචාරකයින්ගේ සහ මානව හිමිකම් ක්‍රියාකාරීන්ගේ දැඩි කතාබහට ලක්ව ඇති මාතෘකාවකි.
කොළඹ 05 කම්කරු මහලේකම් කාර්යාලයේ 7 වන මහලේ ස්ථාපිත කර ඇති, මූලික වශයෙන් මූල්‍ය හා සංවිධානාත්මක අපරාධ විමර්ශනයට වෙන්වූ සිවිල් පොලිස් ඒකකයක් හදිසියේම ත්‍රස්ත සැකකරුවන් රඳවා ගන්නා ස්ථානයක් බවට පත් කිරීම රාජ්‍ය මර්දනයේ නවතම දිගුවක් විය හැකි බවට සිවිල් සමාජය තුළින් මතුවන්නේ බරපතළ සැකයකි.
විශේෂයෙන්ම මැතිවරණ සමයේදී PTA ඇතුළු පීඩාකාරී නීති අහෝසි කරන බවට ලබා දුන් ප්‍රතිඥාවන් පසෙකලා, තවදුරටත් එම නීතියම භාවිත කිරීම මගින් අනාගතයේදී සිදුවිය හැකි දේශපාලන සහ සිවිල් මර්දනයන් පිළිබඳව නීති විශේෂඥයෝ අනතුරු අඟවති.
මෙම පසුබිම මත, රජය විසින් ගෙන ඒමට යෝජිත නව "ත්‍රස්තවාදයෙන් රාජ්‍යය ආරක්ෂා කිරීමේ පනත් කෙටුම්පත" (ATB/PSTB) සහ පැරණි PTA පනත අතර සංසන්දනාත්මක විශ්ලේෂණයක යෙදෙන නීති ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන් සහ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් පෙනීසිටින්නන් තර්ක කරන්නේ, නව පනත පැරණි පනතටත් වඩා ව්‍යුහාත්මකව භයානක භාවිතාවන්ට ඉඩ සලසන බවයි. ඔවුන් ඒ සඳහා මූලික තර්ක කිහිපයක් ගෙනහැර දක්වයි.
හමුදාවට පැවරෙන සෘජු බලතල සහ එහි ප්‍රායෝගික භාවිතාව
පැරණි PTA පනත යටතේ වුවද ත්‍රිවිධ හමුදාවට සිවිල් වැසියන් අත්අඩංගුවට ගැනීමේ බලතල හිමිවූයේ ජනාධිපතිවරයා විසින් වරින් වර පනවනු ලබන හදිසි නීති රෙගුලාසි හරහා පමණක් බව නීතිඥයින් පෙන්වා දෙයි. එහෙත් නව පනත මගින් නිර්මාණය වන නෛතික යථාර්ථය ඊට වඩා හාත්පසින්ම වෙනස්ය. මෙය ප්‍රායෝගික තලයේදී භාවිතා විය හැකි ආකාරය ගැන විචාරකයින් පෙන්වා දෙන්නේ, සාමකාමී කාලයකදී පවා වරෙන්තු නොමැතිව ඕනෑම පුද්ගලයෙකු සෝදිසි කිරීමට, නිවාස වලට ඇතුළු වීමට සහ අත්අඩංගුවට ගැනීමට හමුදාවට පූර්ණ බලතල නව පනතින් හිමිවන බවයි. මෙමගින් හමුදාකරණය සාමාන්‍ය නීතියක් බවට පත්වීමේ බරපතල අවදානමක් පවතින බව ඔවුහු පවසති.
අධිකරණ බලය කප්පාදු කිරීම සහ අත්තනෝමතික රැඳවුම්
නීති ක්‍රියාකාරීන් මතුකරන තවත් ප්‍රබල කරුණක් වන්නේ මහේස්ත්‍රාත්වරයාගේ බලතල සීමා කිරීමයි. නව පනත ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක වීමේදී, පොලිසිය විසින් ලබාගන්නා මාස ගණනාවක රැඳවුම් නියෝගවල සාධාරණත්වය ප්‍රශ්න කිරීමට මහේස්ත්‍රාත්වරයෙකුට ඇති නෛතික හැකියාව මුළුමනින්ම පාහේ කප්පාදු කර ඇති බවට චෝදනා නැඟේ. මෙම තත්ත්වය තුළ නීතියේ ආධිපත්‍යය බිඳවැටී, සැකකරුවන් අත්තනෝමතික ලෙස දීර්ඝ කාලයක් රඳවා ගැනීමේ භාවිතාවක් නිර්මාණය විය හැකි බව මානව හිමිකම් සංවිධාන වල මතයයි.
"ත්‍රස්තවාදය" පිළිබඳ පුළුල් අර්ථකථනය සහ සිවිල් විරෝධතාවලට ඇතිවිය හැකි බලපෑම
සිවිල් සමාජය වඩාත්ම භීතියට පත්ව ඇත්තේ නව පනතේ ත්‍රස්තවාදය නිර්වචනය කර ඇති ආකාරය සම්බන්ධයෙනි. පනතට අනුව "රජයකට යම් ක්‍රියාවක් කිරීමට හෝ නොකිරීමට අනිසි ලෙස බලපෑම් කිරීම" ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියාවක් ලෙස අර්ථකථනය කළ හැකිය. මෙම විවෘත නිර්වචනය ප්‍රායෝගිකව භාවිතා විය හැකි ආකාරය පිළිබඳව දේශපාලන ක්‍රියාකාරීන් අනතුරු අඟවන්නේ, මින් ඉදිරියට රජයේ ප්‍රතිපත්ති වලට එරෙහිව සිදුකරන වෘත්තීය සමිති වර්ජන, ශිෂ්‍ය උද්ඝෝෂණ සහ මහජන විරෝධතා පවා ඉතා පහසුවෙන් ත්‍රස්තවාදී ක්‍රියා ලෙස හඳුන්වා සාමාන්‍ය පුරවැසියන් දඬුවම් කිරීමට රාජ්‍යයට නෛතික බලය හිමිවන බවයි.
හදිසි බලතල සාමාන්‍යකරණය කිරීම
දේශපාලන විචාරකයින් සහ සිවිල් අයිතිවාසිකම් ක්‍රියාකාරීන් පෙන්වා දෙන්නේ සැබවින්ම නව පනතින් සිදුකර ඇත්තේ පැරණි පනතේ තිබූ අත්තනෝමතික හදිසි බලතල සාමාන්‍ය නීති පද්ධතිය තුළට ස්ථීර ලෙස බද්ධ කිරීමක් බවයි.
එබැවින් CCIB වැනි සාමාන්‍ය අපරාධ විමර්ශනය කරන සිවිල් ආයතන ත්‍රස්ත කඳවුරු ලෙස ගැසට් කිරීමේ මෑතකාලීන භාවිතාවත්, නව පනත හරහා නීත්‍යානුකූල මිලිටරි සහ පොලිස් ආධිපත්‍යයක් ගොඩනැගීමට දරන උත්සාහයත් එකට ගෙන බැලූ විට, මෙම නව ත්‍රස්ත විරෝධී පනත පැරණි PTA පනතටත් වඩා ව්‍යුහාත්මකව අතිශය මර්දනකාරී බවට විචාරකයින් විසින් නගන තර්කය බැහැර කළ නොහැකි බව ඔවුන්ගේ අදහස වී තිබේ. ඉදිරියේදී ජාතික ආරක්ෂාව සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සිවිල් නිදහස අතර තුලනයක් පවත්වා ගැනීම සම්බන්ධයෙන් මෙම නෛතික රාමුන් දැඩි මහජන කතිකාවතකට ලක්විය යුතු බව නීති ක්ෂේත්‍රයේ ප්‍රවීණයන්ගේ නිගමනයයි.
