රථවාහන වැරදි සඳහා දඬුවම් ලකුණු ලබාදීමේ ක්‍රමවේදය හඳුන්වාදීම
මෙරට මාර්ග ආරක්ෂාව සම්බන්ධයෙන් ගත් සුවිශේෂී ඉදිරි පියවරකි. ප්‍රවාහන, මහාමාර්ග සහ නාගරික සංවර්ධන කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍යාංශයීය උපදේශක කාරක සභාවේදී අමාත්‍ය බිමල් රත්නායක මේ සම්බන්ධයෙන් කළ පැහැදිලි කිරීම් හරහා රජයේ ඉදිරි ඉලක්ක මනාව ප්‍රදර්ශනය වේ. එහෙත්, මෙම නවීන ඩිජිටල් ක්‍රමවේදයන් ක්‍රියාත්මක කිරීමට සැරසෙන රාජ්‍ය ආයතන තුළ පවතින පරිපාලනමය අකාර්යක්ෂමතාවන් සැබැවින්ම කනගාටුදායකය.
නිතර මාර්ග නීති උල්ලංඝනය කරන රියදුරන් ඉලක්ක කරගනිමින් හඳුන්වා දෙන මෙම දඬුවම් ලකුණු ක්‍රමය ලොව පුරා සාර්ථක වූ ක්‍රමවේදයකි. ලකුණු 30 සීමාව ඉක්මවූ පසු ස්වයංක්‍රීයවම රියදුරු බලපත්‍රය වසරකට අත්හිටුවීම සහ පුනරුත්ථාපන පුහුණුවක් හරහා එය මාස තුනක් දක්වා අඩු කරගැනීමට අවස්ථාව ලබාදීම මනෝවිද්‍යාත්මකව මෙන්ම ප්‍රායෝගිකව ද සාධනීය ප්‍රවේශයකි. මහජනතාව බිය ගැන්වීම වෙනුවට 2027 මාර්තු දක්වා ක්‍රියාත්මක නියමු ව්‍යාපෘතියක් හරහා කෙටි පණිවුඩ (SMS) මඟින් පමණක් රියදුරන් දැනුවත් කිරීමට ගෙන ඇති තීරණය, නව නීති සමාජගත කිරීමේදී දැකිය හැකි ප්‍රශස්ත පියවරක් ලෙස අගය කළ යුතුය.
නමුත් මෙම ඩිජිටල් සහ නවීන ක්‍රමවේද ගැන කතා කරන අතරතුර ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රයේ යටිතල පහසුකම් පවතින්නේ බරපතළ අර්බුදයක බව කාරක සභාවේදී අනාවරණය වූ කරුණු වලින් පැහැදිලි වෙයි. රියදුරු බලපත්‍ර 673,000ක් සහ වාහන අංක තහඩු 958,651ක් මුද්‍රණය කිරීමට නොහැකිව ගොඩගැසී තිබීම ඩිජිටල්කරණය ගැන කතා කරන යුගයක බරපතළ ඛේදවාචකයකි. ලකුණු 30 සම්පූර්ණ වූ පසු පොලිසියට භාරදීමට තරම්වත් භෞතික රියදුරු බලපත්‍රයක් බහුතරයක් රියදුරන් අත නොමැති පසුබිමක, මෙම නව ක්‍රමවේදයේ ප්‍රායෝගික සාර්ථකත්වය කෙතරම්ද යන්න විමසා බැලිය යුතුය.
මෙම ප්‍රමාදයන් මඟහරවා ගැනීම සඳහා මෝටර් රථ ප්‍රවාහන කොමසාරිස් ජනරාල් තුෂාර ඉඳුනිල් ප්‍රනාන්දු විසින් ඉදිරිපත් කරන ලද විසඳුම් ද විචාරාත්මකව බැලිය යුතු වේ. මාස ගණනාවක් පුරා අංක තහඩු සහ කාඩ්පත් සැපයීම ප්‍රමාද කළ දැනට සිටින සැපයුම්කරුවන්ටම යළිත් කඩිනම් කිරීමේ කොන්ත්‍රාත්තු පිරිනැමීම හරහා මෙම ගැටලුව ඵලදායීව විසඳෙනු ඇත්දැයි සැක සහිතය. පැරණි කොන්ත්‍රාත්කරුවන් මත යැපෙමින් නව ප්‍රතිඵල අපේක්ෂා කිරීම රාජ්‍ය ප්‍රසම්පාදන ක්‍රියාවලියේ පවතින දුර්වලතා මනාව පෙන්නුම් කරන්නකි.
රාජ්‍ය ආදායම ඉහළ නැංවීමේ අරමුණින් පුද්ගලීකරණය කළ අංක තහඩු හඳුන්වා දීමට ගෙන ඇති යෝජනාව කාලෝචිතය. එහෙත් එය හුදෙක් ආදායම් ඉපයීමේ මාර්ගයක් පමණක් කර නොගෙන, ඒ හරහා පැනනැගිය හැකි නීතිමය, තාක්ෂණික සහ ජාතික ආරක්ෂාව සම්බන්ධ ගැටලු කාරක සභාවේදී අවධාරණය වූ පරිදිම දැඩි අධ්‍යයනයකට ලක් කිරීම අනිවාර්ය වේ.
සමස්තයක් ලෙස ගත් කල, නියෝජ්‍ය අමාත්‍යවරුන් වන ප්‍රසන්න ගුණසේන, එරංග ගුණසේකර ඇතුළු නිලධාරීන්ගේ සහභාගීත්වයෙන් පැවති මෙම කාරක සභාවේ සාකච්ඡා වූ කරුණු ප්‍රවාහන ක්ෂේත්‍රයේ අනාගතය පිළිබඳ බලාපොරොත්තු සහගත චිත්‍රයක් මවයි. එහෙත් අමාත්‍ය බිමල් රත්නායක ඇතුළු වගකිවයුත්තන් තේරුම් ගත යුතු ප්‍රධානතම කරුණ වන්නේ, කොතරම් දියුණු නීති හඳුන්වා දුන්නද, අංක තහඩුවක් හෝ රියදුරු බලපත්‍රයක් නියමිත වේලාවට ජනතාවට ලබාදීමට නොහැකි පරිපාලන යන්ත්‍රයක් පවතින තාක් කල් එම ප්‍රතිසංස්කරණ හුදු කඩදාසිවලට පමණක් සීමා වනු ඇති බවයි.
